Pomiędzy bitami

O tym, że przeniosę numeru z Plusa odgrażałem się już dawno. Co prawda niechciane SMSy z reklamami w Plusie udało się wyłączyć bez problemu, a do reszty jakoś się przyzwyczaiłem, ale idea pozostała. Po prostu Plus wypada coraz gorzej na tle konkurencji. Koniec końców, póki co, nie przeniosłem numeru podstawowego tylko spam, czyli numer, który podaję wszędzie, gdzie trzeba podać telefon i jest ryzyko, że będą marketingować bez umiaru, ale... zobaczymy.

Wybór padł na Play i ich bezkonkurencyjny(?) okres ważności połączeń wychodzących po dowolnym doładowaniu, wynoszący rok. Spam to taki numer, na który głównie przyjmuję połączenia (bardziej: SMSy), więc nie było sensu płacić 200 zł/rok w Plusie (100 zł na pół roku to minimum pozwalające na wykonywanie połączeń wychodzących). Czemu nie Play od razu? Starter w Plusie kupiłem tylko ze względu na simlocka w ówczesnym telefonie...

Najlepszym dowodem, że przepłacałem, była ilość pieniędzy zebranych na koncie. Kilkanaście dni przed końcem okresu ważności połączeń wychodzących miałem tam około 150 zł. Tu drobny lifehack - część pieniędzy (około 33%) można odzyskać w gotówce na konto przy pomocy serwisu Korzystny SMS (uwaga, nie dla wszystkich sieci działa, polecam doczytanie informacji na stronie!). Linkuję, bo znalazłem go z trudem, a problem co zrobić ze środkami na koncie prepaid jest dość częsty. Konkursy - nie działa - zwykle trzeba kupić produkt i wysłać SMS albo do wygrania są drobiazgi. Darowizny - nie znalazłem niczego, co chciałbym poprzeć i co oferowałoby płatność SMS. Z innych metod wykorzystania pieniędzy na koncie prepaid - jest jeszcze zakup usług typu Skype, serwisy z pobieraniem plików wróżki i sex telefony. Jakoś nie byłem zainteresowany.

W każdym razie - przeniosłem. Słyszałem, że operatorzy robią problemy z rejestracją numeru. W moim przypadku - zupełna nieprawda. Dało się zarejestrować numer w salonie Plusa w sobotę, bez żadnych problemów, szybko, sprawnie i w miłej atmosferze.

Play reklamuje, że przeniesienie jest w jeden dzień. Trochę nie wierzyłem, bo kołatały się po głowie dwa tygodnie. Wizyta w punkcie Play i dowiedziałem się, że nie ma znaczenia, ile czasu pozostało do końca ważności doładowania (czy robiłem na ostatnią chwilę? ależ oczywiście) i że faktycznie przenoszą w jeden dzień. W niedzielę (w końcu nie było kolejki - niestety, wcześniej zawsze były 2-3 osoby w kolejce, a jakoś nie chciało mi się czekać) złożyłem dyspozycję przeniesienia. W poniedziałek numer był Play, dokładnie tak, jak powiedziano w instrukcji.

Totalnie nie mam się do czego przyczepić. Jedyne co, to mogłoby nie być fizycznej wymiany karty SIM i wypełniania sporej ilości papieru (ekologia), ale zapewne decydują odpowiednio względy technologiczne i formalno-prawne.

Moim zdaniem, na tym przykładzie, przenoszenie jest totalnie bezproblemowe. Najbardziej problematyczne jest dwukrotne udanie się do punktów obsługi i ew. kolejki w nich. Same formalności to po 10-15 minut w punkcie.

UKE proponuje, by operator do którego przenoszony jest numer, ponosił koszt (proponowane jest 25 zł). Mam świadomość, że koszt ten zostanie przeniesiony na klienta przenoszącego numer, ale samą opłatę popieram (do dyskusji jej wysokość). Sytuacja, że bardziej opłaca się kupić starter u innego operatora i przenieść do innego (zwykle są bonusy, w Play w tej chwili 60 zł na rozmowy do wszystkich sieci), generując przy tym śmieci (papier, plastik) i koszty po obu stronach, jest IMHO chora.

PS. W końcu będzie backup telefonu i okazja do porównania na żywo ofert i poziomu usług w PlusGSM i Play. :-)

Temat (nie)unikatowych numerów kont pojawił się w tej dyskusji nt. tokenów, a szerzej opisany jest w tym wpisie, ile cyfr potrzeba, by numer rachunku bankowego był unikatowy. Przyznam, że nie miałem zielonego pojęcia nt. algorytmu weryfikacji numeru IBAN, ale na chłopski rozum kolizje zdarzą się wszędzie. Stwierdziłem, że najlepsza metoda nauki to napisać skrypt do sprawdzania. Oczywiście w Perlu. Przy okazji wyszło mi, że Perl średnio sobie radzi z dużymi liczbami, a Python dobrze, ale dzięki temu znalazłem pięknego gotowca w postaci modułu do sprawdzania poprawności numeru IBAN.

Pierwsze, co rzuca się w oczy, to fakt, że tak naprawdę numer IBAN jest zamieniany na liczbę, a czy jest poprawny określane jest tylko na podstawie jednego testu - jeśli reszta z dzielenia tej dużej cyfry przez 97 wynosi 1, to numer jest poprawny.

Chwila zabawy programem i okazuje się, że dla 3 brakujących cyfr w dowolnym miejscu rachunku można wygenerować ok. 10 kolizji. Pewnie ma to coś wspólnego z faktem, że 97 jest liczbą pierwszą, a samo 97 mieści się w każdym tysiącu właśnie 10-11 razy, ale tutaj już by się matematyk przydał i zasady podzielności przez 97 (hasło do Google cechy podzielności przez 97 nic sensownego nie znalazło niestety).

Inna szansa, że nasze PL na początku numeru (które wraz z następującymi po nim dwiema cyframi jest przesuwane na koniec i zamieniane na liczby patrz algorytm weryfikacji numeru IBAN) jest na tyle pechowe, że powoduje taką przykrą przypadłość. Ale to łatwo sprawdzić - dzięki użyciu ogólnej biblioteki skrypcik do bruteforce'owania numerów IBAN powinien działać dla wszystkich krajów.

Póki co konkluzja jest taka, że aby numer był unikatowy, to trzeba podać wszystkie cyfry. Przy dobrym wietrze może się zdarzyć, że 1 można opuścić.

PS. Nie cierpię słowa unikalny. Dla mnie oznacza ono możliwy do uniknięcia. Zamiast niego możnaby używać słowa unikatowy. Niestety SJP traktuje je jako synonimy.

Wczorajszy dzień jakoś tak obfitował w wydarzenia związane z bezpieczeństwem, że postanowiłem to podsumować.

W ostatnich dniach GIODO zaszalał nieco i przyczepił sie do blox.pl w sprawie publikowanych adresów IP, że niby są to dane osobowe. Szerzej pisał o tym Dziennik Internautów. Zdania na ten temat są oczywiście podzielone. Przeczytać można wypowiedź prawnika, który twierdzi, że IP to nie dane osobowe. Tymczasem prawda leży - jak to często bywa - pośrodku.